بعضی وقتها که میشینم و به زندگی بیست و چند ساله خودم فکر میکنم ، به این نتیجه میرسم که خیلی جاها توی انتخابهام اشتباه کرده ام . منظورم اشتباه عقلانی نیست .بالعکس اشتباهاتم دقیقا جاهاییه که منطقی بودم. شاید خیلی بهتر بود به جای منطقی بودن خیلی وقت ها احساسی بودم و با احساسم تصمیم می گرفتم . مثلا با وجود علاقه و استعدادی که به کامپیوتر ،هنر ، تاریخ ، ادبیات ، باستان شناسی و . . . داشتم مهندسی رو انتخاب کردم . نتیجه اینکه حالا یه مهندس هستم ولی به دنبال تنها چیزی که نیستم همین مهندسیه . شاید خیلی بهتر باشه که دنبال چیزی بریم که دوست داریم ، و نه چیز دیگه . هنوز هم دیر نشده .
